این ماده یک قاعده دربارهٔ «مرور زمان» بیان میکند. مرور زمان یعنی گذشت زمانی که پس از آن، دیگر نمیتوان حق را از طریق قانونی مطالبه کرد. بر اساس این متن، اگر طلبکاری حق داشته باشد به چند نفر مراجعه کند (یعنی چند نفر در برابر او مسئول باشند)، مطالبه از هر یک از آنها، مرور زمان را نسبت به بقیهٔ آنها هم متوقف میکند؛ نه فقط نسبت به همان کسی که مورد مطالبه قرار گرفته.
این ماده به «ماده فوق» (مادهٔ پیش از خودش) ارجاع داده است، اما متن آن ماده در اینجا آورده نشده و ما دربارهٔ محتوای آن اظهارنظر نمیکنیم.
این متن حکمی کلی است و جزئیات بیشتری مثل مدت مرور زمان، نحوهٔ مطالبه یا شکل آن در همین متن ذکر نشده است.