این ماده میگوید در چهار حالت، تاجر «ورشکسته به تقصیر» اعلام میشود. یعنی قانون برای تاجر رفتارهایی را مشخص کرده که اگر ثابت شود، در گروه ورشکستگی به تقصیر قرار میگیرد. در همین متن تبصرهای برای ماده 541 ذکر نشده و فقط چهار بند آمده است.
موارد عبارتاند از: ۱) ثابت شود مخارج شخصی یا مخارج خانه او در ایام عادی نسبت به عایدیاش فوقالعاده بوده است. ۲) ثابت شود نسبت به سرمایه خود مبالغ عمده صرف معاملاتی کرده که در عرف تجارت موهوم است یا نفع آن منوط به اتفاقمحض است. ۳) به قصد تأخیر انداختن ورشکستگی، خرید بالاتر یا فروش پایینتر از مظنه روز کرده یا برای تحصیل وجه، وسایلی دور از صرفه به کار برده، از راه استقراض یا صدور برات یا راه دیگر. ۴) پس از تاریخ توقف، یکی از طلبکارها را بر سایرین ترجیح داده و طلب او را پرداخته است.
این ماده درباره جزئیات اثبات یا آثار دیگر چیزی نمیگوید و فقط موارد اعلام ورشکستگی به تقصیر را برمیشمارد.