این ماده میگوید قرارداد ارفاقی در دو حالت باطل است. قرارداد ارفاقی همان توافقی است که تاجر ورشکسته با طلبکارانش میکند تا بدهیها را به شکلی دیگر (مثلاً با مهلت یا پرداخت بخشی از بدهی) تسویه کند.
حالت اول: وقتی تاجر به «ورشکستگی به تقلب» محکوم شده باشد؛ یعنی ورشکستگیاش همراه با تقلب تشخیص داده شده باشد. حالت دوم: موضوعی که در ماده ۴۹۰ این قانون آمده است. متن همین ماده فقط به ماده ۴۹۰ ارجاع میدهد و توضیح نمیدهد که آن ماده چه میگوید.
نکته: عبارت «در مورد ذیل قرارداد ارفاقی باطل است» در متن کمی مبهم است، اما معنای کلی آن این است که قرارداد ارفاقی در این دو مورد باطل میشود.