این ماده یک قاعدهٔ کلی برای «چطور خواندن و تفسیر کردن» قانون تجارت الکترونیکی است. میگوید هر وقت میخواهیم بندهای این قانون را معنا کنیم، باید سه نکته را در نظر بگیریم: ۱) اینکه این قانون ماهیت و جنبهٔ بینالمللی دارد؛ ۲) اینکه لازم است هماهنگی میان کشورها در استفاده از این قانون گسترش پیدا کند؛ ۳) اینکه باید به «حسن نیت» (یعنی نیت درست و بدون فریب طرفها) توجه شود.
به زبان ساده، اگر در یک پرونده دربارهٔ معنای یکی از مواد این قانون اختلاف پیش بیاید، تفسیر نباید فقط محدود به نگاه داخلی و محلی باشد؛ باید به این سه نکته هم توجه کرد. این ماده خودش حکمی دربارهٔ یک عمل خاص ندارد و فقط راهنمای تفسیر است.