این ماده میگوید اگر اصلساز بهصراحت اعلام کند که هر اثر حقوقی «دادهپیام» را مشروط به دریافت «تصدیق دریافت» کرده است، آن دادهپیام ارسالنشده تلقی میشود؛ مگر اینکه تصدیق دریافت آن برسد.
به بیان ساده، فرستنده میتواند شرط بگذارد که پیام الکترونیکی او فقط وقتی اثر حقوقی داشته باشد که گیرنده دریافت آن را تأیید کند. در این حالت، تا وقتی تأیید دریافت نرسد، قانون این پیام را مانند پیام ارسالنشده میبیند.
بر اساس همین متن، تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است و این ماده فقط همین حکم را بیان میکند.