این ماده دربارهٔ حالتی است که فرستندهٔ یک «دادهپیام» (مثلاً یک پیام الکترونیکی) از طرف مقابل میخواهد یا با او توافق میکند که دریافت آن پیام تأیید شود. اگر پیش از ارسال یا همان زمان ارسال، چنین درخواست یا توافقی وجود داشته باشد، اما روی شکل یا روش تأیید توافق نکرده باشند، ماده میگوید هر نوع ارتباط خودکار، مکاتبه یا هر اقدام مناسب دیگری که طرف مقابل انجام دهد و فرستنده را به شکلی معقول مطمئن کند که پیام دریافت شده است، بهعنوان تأیید دریافت حساب میشود.
به زبان ساده: اگر بگویید «لطفاً دریافت را تأیید کن» و روش خاصی برای این تأیید تعیین نکنید، لازم نیست تأیید حتماً شکل خاصی داشته باشد؛ هر پاسخ یا اقدامی که عقلانی نشان دهد پیام رسیده، کافی است. این ماده تبصرهای ندارد.