این ماده دربارهٔ «دادهپیام» مطمئن، سوابق الکترونیکی مطمئن و امضای الکترونیکی مطمئن است. میگوید وقتی چنین سند الکترونیکیای وجود دارد، طرف مقابل نمیتواند با «انکار» یا «تردید» آن را زیر سؤال ببرد. «انکار» یعنی بگوید این سند مال من نیست یا من آن را امضا نکردهام، و «تردید» یعنی بگوید شک دارم این سند واقعاً از طرف مقابل است.
تنها راهی که این ماده باز گذاشته دو چیز است: اول اینکه کسی «ادعای جعلیت» کند، یعنی بگوید این دادهپیام ساختگی یا جعلشده است؛ دوم اینکه ثابت کند آن دادهپیام به یکی از جهات قانونی از اعتبار افتاده است. متن ماده نمیگوید این «جهات قانونی» چه چیزهایی هستند و آن را توضیح نمیدهد.
این ماده در واقع برای اسناد الکترونیکیِ مطمئن اعتبار ویژهای قائل شده و راه возدفاع را محدودتر کرده است.