این ماده یک قاعدهٔ ساده دربارهٔ «دادهپیام»ها (یعنی پیامهای الکترونیکی مثل ایمیل، پیام یا فایل دیجیتال) میگوید: اگر یک شخص ثالث — یعنی کسی غیر از فرستنده و گیرنده — آن دادهپیام را ثبت و نگهداری کند و این کار مطابق شرایط ماده (۱۱) همین قانون باشد، آن دادهپیام «مقرون به صحت» شمول میشود؛ یعنی بهعنوان سابقهای قابل اعتماد و درست در نظر گرفته میشود.
نکتهٔ مهم این است که این اعتبار به ثبت و نگهداری توسط شخص ثالث و رعایت شرایط ماده (۱۱) گره خورده است. متن این ماده خودش نمیگوید آن شرایط چیست و فقط به ماده (۱۱) ارجاع میدهد.
این ماده هیچ تبصرهای ندارد و دربارهٔ اینکه چه مدت این دادهپیام معتبر میماند یا در چه دعوایی قابل استفاده است، چیزی نمیگوید.