این ماده میگوید اگر «دادهپیام»ها (یعنی پیامها یا اطلاعات الکترونیکی) به شکل مطمئن ایجاد و نگهداری شده باشند، از نظر محتوا و امضایی که در آنها آمده، مثل اسناد معتبر و قابل استناد در مراجع قضایی و حقوقی هستند.
همچنین این اثر فقط برای خود پیام نیست؛ تعهدات طرفین یا طرفی که تعهد کرده، قائممقام قانونی آنها، اجرای مفاد تعهد و سایر آثار آن را هم در بر میگیرد. یعنی میتوان به چنین دادهپیامی در دادگاه و مراجع حقوقی استناد کرد.
متن روشن نمیکند که دقیقاً چه شرایطی باعث «مطمئن» شدن ایجاد و نگهداری میشود و این بخش در همین متن توضیح داده نشده است.