این ماده میگوید وقتی موضوع اختلاف، «ترکه» (یعنی اموال و داراییهایی که از یک فرد فوتشده باقی مانده) متعلق به اتباع خارجه باشد و این اموال در ایران قرار داشته باشد، رسیدگی به دعاوی مربوط به آن در صلاحیت دادگاه ایران است.
به زبان سادهتر: اگر شخصی که تبعه خارجی بوده فوت کند و اموالش در ایران باشد و دربارهٔ این اموال دعوایی مطرح شود، دادگاههای ایران صلاحیت رسیدگی دارند. این ماده فقط صلاحیت دادگاه ایران را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر چنین دعاوی چیزی نمیگوید؛ چون متن ماده کوتاه است، روشن نمیکند که منظور دقیقاً چه نوع دعاوی یا چه شرایطی است و در این باره باید با احتیاط برخورد کرد.