این ماده دربارهٔ تصدیقی است که مقامات صلاحیتدار کشور متوفی برای وراثت اتباع خارجه صادر میکنند. بر اساس این متن، چنین تصدیقی پس از احراز اعتبار آن در دادگاه ایران قابل ترتیب اثر است.
دادگاه ایران باید اعتبار آن را از حیث صدور و همچنین از نظر رعایت مقررات مربوط به اعتبار اسناد تنظیمشده در خارجه بررسی کند. عبارت «با انحصار آن» در متن روشن نیست و بدون تفسیر بیشتر نمیتوان گفت دقیقاً چه اثر یا محدودیتی را میرساند.