این ماده دربارهٔ حالتی است که شخص فوتشده «بازرگان» بوده باشد و دادگاه، ورشکستگی او را اعلام کرده باشد — چه این اعلام ورشکستگی پیش از فوت او باشد و چه پس از فوت. در چنین حالتی، ادارهٔ تصفیهٔ امور او تابع مقررات مربوط به تصفیهٔ امور بازرگان متوقف است.
به بیان ساده: اگر کسی که از دنیا رفته تاجر بوده و دادگاه او را ورشکسته اعلام کرده باشد، رسیدگی و ساماندهی به اموال و بدهیهای او بر اساس مقررات ویژهٔ تصفیهٔ امور تاجر متوقف انجام میشود، نه بر اساس روال معمول امور مربوط به ترکه.
این ماده فقط ارجاع میدهد به «مقررات راجع به تصفیهٔ امور بازرگان متوقف» و خودش محتوای آن مقررات را بیان نمیکند؛ جزئیات آن مقررات در همین متن ذکر نشده است.