این ماده دربارهٔ وضعیت اموال یک «تبعهٔ خارجه» (شخصی که تابعیت کشوری غیر از ایران را دارد) است که فوت کرده است. اگر این شخص در ایران یا در خارج از ایران فوت کند ولی در ایران مالی داشته باشد، دادرس (قاضی) دادگاه بخش محلی که آن مال در آنجا قرار دارد، به حفظ و تصفیهٔ ترکه (یعنی نگهداری و سامان دادن به اموال و بدهیهای بهجامانده) اقدام میکند.
این اقدام در حالت عادی به درخواست انجام میشود؛ یعنی یا هر کسی که نفعی در این کار دارد (ذینفع) درخواست میدهد، یا کنسول کشور متبوع متوفی. اما اگر متوفی در ایران وارث یا قائممقام (کسی که جای او را بگیرد) نداشته باشد، قاضی حتی بدون درخواست کسی، به محض اینکه از موضوع باخبر شود، خودش دست به حفظ و تصفیهٔ ترکه میزند.
نکته: این ماده در فصل مربوط به ترکهٔ اتباع خارجه در باب پنجم قانون امور حسبی قرار دارد.