این ماده دربارهٔ وقتی است که یک تبعهٔ خارجی فوت کرده و موضوع به دادگاه بخش میرسد. دادگاه پس از دریافت درخواست از سوی ذینفع یا کنسول، و به محض اطلاع از فوت در موردی که به مادهٔ بالاتر ارجاع داده شده، برای اقدامات تامینی مثل مهر و موم و کارهای مشابه، وقتی تعیین میکند. این وقت نباید بیش از ۴۸ ساعت از تاریخ وصول درخواست یا اطلاع از فوت باشد. دادگاه این موضوع را کتباً به کنسول دولت متبوع اطلاع میدهد تا هنگام اقدام حاضر شود.
اگر کنسول حاضر نشود، این کار مانع اقدام دادگاه نیست. اما کنسول میتواند بعداً در محل حاضر شود و مهر خود را به مهر و موم دادگاه اضافه کند.
این متن به «مورد اخیر ماده فوق» ارجاع داده است؛ محتوای آن ماده در همین متن نیامده و دربارهٔ آن توضیحی نمیدهد.