این ماده میگوید همان کسانی که اجازه دارند درخواست «مهر و موم ترکه» را بدهند، میتوانند درخواست «رفع مهر و موم» را هم بدهند. یعنی اجازهٔ درخواست برداشتن مهر و موم، محدود به همان گروهی است که حق درخواست مهر و موم را دارند.
منظور از «مهر و موم ترکه» این است که اموال و داراییهای بهجامانده از متوفی با مهر و موم بسته و محافظت میشود تا کسی به آنها دست نزند؛ «رفع مهر و موم» یعنی برداشتن این مهر و موم.
این ماده خودش فهرست این کسان را بیان نکرده و فقط به «کسانی که حق درخواست مهر و موم ترکه را دارند» ارجاع داده است؛ بنابراین برای دانستن اینکه چه اشخاصی این حق را دارند باید به متنهای دیگری که این ماده به آنها مربوط است مراجعه کرد.