این ماده دربارهٔ مهر و موم کردن اموال در امور راجع به ترکه است و میگوید برخی اموال ممکن است مهر و موم نشوند: اشیاء ضایع شدنی (زود فاسدشدنی)، چیزهایی که نگهداریشان هزینه بیتناسب دارد، یا اموال کمقیمتی که حمل و نقل و نگهداریشان زحمتآور است و مکان وسیعی را اشغال میکند.
اگر این اشیاء مورد احتیاج اشخاص واجبالنفقه نباشند، فروخته میشوند و پول آنها در صندوق دادگستری یا یکی از بانکهای معتبر تودیع (سپرده) میشود. منظور از اشخاص واجبالنفقه در اینجا کسانی است که فرد مکلف به تأمین نفقه یا هزینه زندگی آنان است.