این اصل یکی از حقوق ملت است و دربارهٔ آزادی انتخاب محل زندگی سخن میگوید. طبق آن، هیچکس را نمیتوان از محل اقامتش تبعید کرد؛ یعنی نمیتوان او را به زور از جایی که زندگی میکند بیرون کرد. همچنین نمیتوان او را از اقامت در جایی که دوست دارد منع کرد و نمیتوان او را مجبور کرد در محل خاصی زندگی کند.
با این حال، این اصل یک استثنا هم دارد: این کارها «مگر در مواردی که قانون مقرر میدارد» ممنوع است. یعنی اگر خودِ قانون در جایی چنین چیزی را پیشبینی کرده باشد، آن حالت از این قاعده مستثناست. متن این اصل مشخص نکرده که آن موارد قانونی چیست و فقط به آن ارجاع داده است.
نکته: متن این اصل تبصره ندارد.