اصل ۳۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

متن بازبینی‌نشده

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هیچ‌کس را نمی‌توان از محل اقامت خود تبعید کرد یا از اقامت در محل مورد علاقه‌اش ممنوع یا به اقامت در محلی مجبور ساخت، مگر در مواردی که قانون مقرر می‌دارد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این اصل یکی از حقوق ملت است و دربارهٔ آزادی انتخاب محل زندگی سخن می‌گوید. طبق آن، هیچ‌کس را نمی‌توان از محل اقامتش تبعید کرد؛ یعنی نمی‌توان او را به زور از جایی که زندگی می‌کند بیرون کرد. همچنین نمی‌توان او را از اقامت در جایی که دوست دارد منع کرد و نمی‌توان او را مجبور کرد در محل خاصی زندگی کند.

با این حال، این اصل یک استثنا هم دارد: این کارها «مگر در مواردی که قانون مقرر می‌دارد» ممنوع است. یعنی اگر خودِ قانون در جایی چنین چیزی را پیش‌بینی کرده باشد، آن حالت از این قاعده مستثناست. متن این اصل مشخص نکرده که آن موارد قانونی چیست و فقط به آن ارجاع داده است.

نکته: متن این اصل تبصره ندارد.

مصادیق واقعی

علی در یک شهر زندگی می‌کند و راضی نیست از آنجا برود؛ طبق این اصل نمی‌توان او را به زور از محل اقامتش تبعید کرد، مگر در مواردی که قانون تعیین کرده باشد.
مریم دوست دارد در شهر مورد علاقه‌اش زندگی کند؛ طبق این اصل نمی‌توان او را از اقامت در آنجا منع کرد یا مجبور کرد جای دیگری زندگی کند، مگر در مواردی که قانون مقرر کرده باشد.

سؤالات پرتکرار

آیا می‌توان مرا مجبور کردند در شهر دیگری زندگی کنم؟

طبق این اصل، مجبور کردن شما به اقامت در محلی خاص ممنوع است، مگر در مواردی که قانون مقرر داشته باشد.

آیا می‌توانند مرا از محل اقامتم تبعید کنند؟

طبق این اصل، تبعید از محل اقامت ممنوع است، مگر در مواردی که قانون مقرر داشته باشد.

آن «مواردی که قانون مقرر می‌دارد» چه مواردی است؟

متن همین اصل این موارد را مشخص نکرده و فقط به آن ارجاع داده است؛ در این متن توضیحی دربارهٔ مصادیق آن نیامده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ←