اصل ۱۵۲ یکی از اصلهای فصل دهم قانون اساسی دربارهٔ سیاست خارجی است. در این متن، پایههای کلی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بیان شده است: نفی هرگونه سلطهجویی و سلطهپذیری، حفظ استقلال همهجانبه و تمامیت ارضی کشور، دفاع از حقوق همه مسلمانان، عدم تعهد در برابر قدرتهای سلطهگر، و روابط صلحآمیز متقابل با دولتهای غیر محارب.
این اصل یک چارچوب کلی است و در متن ارائهشده تبصره یا جزئیات اجرایی دیگری ندارد. متن فقط این مبناها را نام برده و توضیح نمیدهد که هر یک در عمل چگونه اجرا میشود.