این اصل میگوید دولت باید برای همه مردم کشور برنامه و امکانات آموزش نظامی فراهم کند، آن هم بر اساس موازین اسلامی. هدف این است که همه افراد همیشه توانایی دفاع مسلحانه از کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران را داشته باشند.
اما یک شرط مهم هم دارد: داشتن اسلحه فقط با اجازهٔ مقامات رسمی مجاز است. یعنی صرفِ فراهم بودن آموزش نظامی به این معنا نیست که هر کسی میتواند خودسرانه اسلحه داشته باشد.
این اصل در ابتدا به یک آیهٔ قرآن (آیهٔ «واعدوا...») اشاره کرده و حکم خود را بر پایهٔ آن بیان کرده است. این متن تبصره یا بند دیگری ندارد.