این ماده دربارهٔ کسی است که اموال توقیفشده به او سپرده شده تا از آنها نگهداری کند (به او «حافظ» میگویند). اگر این شخص از تحویل دادن آن اموال خودداری کند، از همان زمانی که امتناع کرده، در حکم کسی است که ضامن آن مال است؛ یعنی مسئولیت آن مال بر عهدهٔ او میآید.
در چنین حالتی مأمور اجرا (که در متن «دادورز» نامیده شده) به سراغ اموال خودِ همین حافظ میرود و به اندازهٔ ارزش مال توقیفشده از اموالش برمیدارد.
نکته: متن، روش تعیین ارزش مال یا نحوهٔ فروش و برداشت از اموال حافظ را توضیح نداده و در این باره ساکت است.