این ماده دربارهٔ اموالی است که نمیتوان مدت طولانی نگه داشت. اگر مالی زود فاسد یا از بین برود (مثل مواد غذایی تازه) یا اینکه نگه داشتن آن در توقیف هزینهای بیش از اندازه داشته باشد یا باعث شود قیمتش خیلی کم شود، آن مال فوراً قیمتگذاری میشود و با تأیید دادگاه به فروش میرسد.
تفاوت مهم آن با حالت عادی این است که در این مورد لازم نیست مراحل و تشریفات معمول توقیف و مزایده طی شود؛ یعنی فروش سریعتر انجام میگیرد.
اما یک شرط دارد: پیش از فروش باید فهرستی (صورت اموال) از آن اموال تهیه شود.