این ماده میگوید برای اجرای حکم، برخی اموال محکومعلیه توقیف نمیشود. محکومعلیه یعنی کسی که حکم علیه او صادر شده است. موارد نامبردهشده عبارتاند از: لباس و اشیاء و اسبابی که برای رفع نیازهای ضروری خود او و خانوادهاش لازم است؛ آذوقه به اندازه نیاز یکماهه او و کسانی که واجبالنفقه او هستند؛ وسائل و ابزار کار ساده کسبه و پیشهوران و کشاورزان؛ و اموال و اشیایی که بر اساس قوانین مخصوص، غیر قابل توقیف هستند.
تبصره این ماده درباره نوشتههای چاپنشده است. تصنیفات و تألیفات و ترجمههایی که هنوز به چاپ نرسیدهاند، بدون رضایت مصنف و مولف و مترجم توقیف نمیشود. اگر آنها فوت کرده باشند، بدون رضایت ورثه یا قائممقام آنان توقیف نمیشود. این ماده در بند ۴ فقط به قوانین مخصوص ارجاع داده و محتوای آن قوانین را بیان نکرده است.