این ماده به یک نکتهٔ سادهٔ اجرایی میپردازد: برای توقیف مالِ کسی که علیه او حکم صادر شده (محکومعلیه)، لازم نیست خودِ او یا کسی که حکم به نفع او صادر شده (محکومله) در محل حاضر باشند. یعنی غیبت هر یک از این دو نفر یا هر دوی آنها، مانع انجام توقیف نیست.
اما در ادامه همین ماده یک شرط اطلاعرسانی گذاشته شده است: پس از توقیف، موضوع باید به هر دو طرف اعلام شود. متن ماده توضیح نمیدهد که این اعلام چگونه و در چه مدتی انجام میشود.
این ماده تبصره ندارد و تنها همین دو حکم را بیان میکند.