این ماده به کسی که علیه او حکم صادر شده (محکومعلیه) اجازه میدهد خودش مال توقیفشده را بفروشد، اما این کار باید زیر نظر دادورز یا همان مأمور اجرا انجام شود.
شرط اصلی این است که پول حاصل از فروش، بهتنهایی برای پرداخت بدهی حکمشده (محکومبه) و هزینههای اجرایی کافی باشد. به عبارت دیگر، فروش تنها وقتی مجاز است که پول آن به اندازهای باشد که همه چیز از همان فروش پرداخت شود.
اگر مال فقط برای بخشی از بدهی توقیف شده باشد، پول فروش نباید از مبلغی که بهخاطر آن توقیف انجام شده کمتر باشد؛ یعنی آن مقدار که بابت آن توقیف صورت گرفته باید از فروش به دست بیاید.