این ماده مربوط به زمانی است که باید محلی «خلع ید» شود؛ یعنی کسی به حکم مرجع قضایی باید آن محل را تخلیه کند. اگر در آن محل اموالی باشد که به محکومعلیه (کسی که حکم علیه او صادر شده) یا شخص دیگری تعلق دارد و صاحب آن مال از بردن اموالش خودداری کند یا در دسترس نباشد، مأمور اجرا (دادورز) فهرست کامل و جزئی آن اموال را تهیه میکند.
سپس مأمور اجرا بر اساس نوع مال اقدام میکند: اسناد، اوراق بهادار، جواهر و پول نقد را به صندوق دادگستری یا یکی از بانکها میسپارد. اموالی که زود فاسد میشوند یا ارزششان با هزینه نگهداریشان نمیسازد، فروخته میشوند و پول حاصل از فروش پس از کسر هزینههای مربوط، به صندوق دادگستری سپرده میشود تا به صاحب مال برگردانده شود. دربارهٔ سایر اموال، مأمور اجرا آنها را در همان محل یا جای مناسب دیگری نگه میدارد، یا به یک نگهبان/امین میسپارد و رسید میگیرد.
نکته: این ماده به تبصرهای ارجاع نداده و متن آن سه بند دارد.