این ماده میگوید اگر در جریان اجرای یک حکم یا سند خارجی اختلافی پیش بیاید، یا در میان اجرا مشکلی ایجاد شود، همچنین اگر بخواهند عملیات اجرایی را متوقف کنند یا اجراییه را باطل کنند، ترتیب رسیدگی به این امور همان ترتیبی است که قوانین ایران مقرر کرده است. (اجراییه یعنی سندی که برای بهاجراگذاشتن حکم صادر میشود.)
همچنین این ماده تعیین میکند که مرجع رسیدگی، همان دادگاههایی است که در ماده ۱۷۰ این قانون ذکر شدهاند. اما خودِ این ماده نمیگوید آن دادگاهها کداماند؛ برای دانستن آن باید به ماده ۱۷۰ مراجعه کرد.
این ماده فقط ارجاع میدهد و جزئیات را خودش بیان نمیکند؛ مثلاً مشخص نمیکند چه اشکالاتی ممکن است پیش بیاید یا روند کار چقدر زمان میبرد.