این ماده دربارهٔ خسارت تأخیر تأدیه در مرحلهٔ اجرای حکم است. میگوید اگر دادگاه در حکم خود مقرر کرده باشد که خسارت تأخیر تأدیه تا تاریخ وصول محاسبه شود، این خسارت تا زمان تنظیم تقسیمنامه جزو طلب محکومله (کسی که حکم به نفع او صادر شده) به حساب میآید.
به زبان ساده، تا وقتی تقسیمنامه در اجرا تنظیم نشده، خسارتی که دادگاه تا زمان وصول تعیین کرده، بخشی از طلب طلبکار محسوب میشود. متن ماده دربارهٔ شیوهٔ محاسبه، مقدار خسارت یا موارد دیگر توضیحی نداده است.