این ماده دربارهٔ «شکایت شخص ثالث» در مرحلهٔ اجرای حکم است؛ یعنی وقتی کسی که طرف دعوا نبوده (شخص ثالث) به توقیف یا اجرای حکم اعتراض دارد. بر اساس این متن، به این شکایت در همهٔ مراحل و بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی مدنی و بدون پرداخت هزینهٔ دادرسی رسیدگی میشود. مفاد شکایت به طرفین ابلاغ میشود و دادگاه به دلایل شخص ثالث و طرفین، به هر شکلی و در هر مکانی که لازم بداند رسیدگی میکند.
اگر دادگاه دلایل شکایت را قوی بداند، قرار توقیف عملیات اجرایی را تا روشن شدن نتیجهٔ نهایی شکایت صادر میکند. در این حالت، اگر مال مورد اعتراض از نوع منقول باشد، دادگاه میتواند با گرفتن تأمین مناسب، دستور دهد توقیف برداشته شود و مال به معترض تحویل داده شود. همچنین اگر شکایت شخص ثالث بعد از فروش اموال توقیفشده مطرح شود، به همان ترتیب بالا رسیدگی میشود.
تبصرهٔ این ماده میگوید محکومله (کسی که حکم به نفع او صادر شده) میتواند به جای مال مورد اعتراض، مال دیگری از اموال محکومعلیه را معرفی کند. در این صورت آن مال جدید توقیف میشود، از مال مورد اعتراض رفع توقیف میگردد و رسیدگی به شکایت شخص ثالث هم متوقف میشود.