این ماده دربارهٔ وظیفهٔ «بازپرس» (قاضی تحقیق در پروندههای کیفری) است. طبق این متن، بازپرس باید تحقیقات پرونده را با بیطرفی کامل و فقط در محدودهٔ اختیاراتی که قانون به او داده انجام دهد.
نکتهٔ مهم دیگر این است که بازپرس نباید بین نشانهها و شرایطی که به نفع متهم است و آنهایی که به ضرر اوست فرق بگذارد؛ یعنی همانطور که سراغ روشن شدن نکات به ضرر متهم میرود، باید نکات به نفع او را هم بررسی و کشف کند. این ماده بهتنهایی حکم کلی را بیان میکند و در متن آن تبصرهای ذکر نشده است.