بر اساس این ماده، کار «تحقیقات مقدماتی» همهٔ جرائم اصولاً بر عهدهٔ بازپرس است. اما در جرائمی که مجازاتشان مشمول ماده (۳۰۲) این قانون نیست، اگر تعداد بازپرس کم باشد، دادستان هم همان وظایف و اختیاراتی را دارد که برای بازپرس تعیین شده است.
در همین حالت، اگر دادستان انجام تحقیقات مقدماتی را به دادیار بسپارد، دو نوع تصمیم دادیار یعنی «قرارهای نهائی» و «قرار تامین منتهی به بازداشت متهم» باید همان روزی که صادر میشود به نظر دادستان برسد و دادستان هم مکلف است حداکثر تا بیست و چهار ساعت دربارهٔ آن اظهار نظر کند.
تبصرهٔ این ماده هم میگوید در جرائم موضوع ماده (۳۰۲)، اگر بازپرس در دادسرا حاضر نباشد یا معذور باشد و بازپرس دیگری هم در همان دادسرا در دسترس نباشد، به تقاضای دادستان و با تعیین رئیس حوزه قضائی، دادرس دادگاه وظیفهٔ بازپرس را انجام میدهد؛ ولی این کار فقط تا زمانی ادامه دارد که همان وضعیت (نبودن یا معذور بودن بازپرس) باقی باشد.