این ماده دربارهٔ کارکنان پایور نیروهای مسلح است که اتهام فرار از خدمت دارند. بر اساس آن، اگر تعقیب کیفری آنها به دلیل فوت یا عفو متهمان فراری، یا شمول مرور زمان نسبت به جرم فرار از خدمت، با قرار موقوفی تعقیب متوقف شود و آنها رسماً خود را برای ادامه خدمت به یگان مربوط معرفی کنند یا دستگیر شوند، ایام فرار به «انتساب» تبدیل نمیشود.
نتیجهٔ این حکم در متن این است که از این جهت، حقوق و مزایایی به آنان تعلق نمیگیرد. متن دربارهٔ جزئیات «انتساب» یا نحوهٔ محاسبهٔ حقوق و مزایا چیزی نمیگوید.