این ماده دربارهٔ «مرور زمان تعقیب» است؛ یعنی مدتی که اگر بگذرد، دیگر نمیتوان کسی را برای آن جرم تحت تعقیب قرار داد. طبق این ماده، این قاعده برای جرم «فرار از خدمت» کارکنان پایور (کادر) نیروهای مسلح اعمال نمیشود.
اما این استثنا یک شرط دارد: فقط در مواردی که طبق مقررات استخدامی مربوط، ارتکاب این جرم به اخراج آن فرد از خدمت منجر میشود. یعنی اگر مقررات استخدامی برای فرار از خدمتِ آن شخص، اخراج را پیشبینی کرده باشد، دیگر نمیتوان به مرور زمان استناد کرد و گفت زمان تعقیب گذشته است.
نکتهٔ مهم این است که خود متن میگوید مقررات استخدامی «مربوط» تعیین میکند آیا اخراج لازم است یا نه؛ این ماده محتوای آن مقررات را بیان نمیکند. همچنین متن ماده تبصرهای ندارد.