این ماده دربارهٔ یکی از حالتهای اعاده دادرسی است؛ یعنی وقتی کسی درخواست اعاده دادرسی میکند و دلیلش این است که دو حکم با هم مغایرت دارند. در این حالت، دادگاه اول بررسی میکند که آیا اعاده دادرسی را میپذیرد یا نه.
اگر دادگاه اعاده دادرسی را بپذیرد، دو حالت پیش میآید: اگر یکی از آن دو حکم را درست بداند، همان را تأیید میکند و حکم دیگر را نقض (یعنی باطل) میکند. اما اگر هر دو حکم را نادرست بداند، هر دو را نقض میکند و بعد طبق مقررات، به موضوع رسیدگی میکند.
نکته: این ماده فقط همین دو حالت را توضیح داده و نگفته که «مقررات» مورد اشاره کدام مقررات است؛ متن در این بخش کلی است.