این ماده دربارهٔ زمانی است که دادگاه رأی به نفع متهم میدهد؛ یعنی رأی بر برائت (بیگناهی)، منع تعقیب، موقوفی تعقیب یا تعلیق اجرای مجازات صادر میکند. اگر در همان زمان متهم در بازداشت باشد، دادگاه دستور میدهد که فوراً آزاد شود.
نکتهٔ کلیدی این است که آزادی، مشروط به درخواست کسی نیست؛ متن میگوید «بلافاصله به دستور دادگاه». یعنی به محض صدور چنین رأیی، اگر متهم در بازداشت باشد، باید آزاد شود.
این متن تبصره ندارد و دربارهٔ جزئیات دیگر (مثل تشریفات آزادسازی) چیزی نمیگوید.