این ماده به دادگاه میگوید وقتی شاهدی در دادگاه شهادت میدهد، دادگاه باید آن ویژگیهای ظاهری جسمی و روانی شاهد را که ممکن است در ارزشگذاری و سنجش شهادتش اثر داشته باشد، در صورتجلسه (برگهای که جریان رسیدگی در آن نوشته میشود) بنویسد.
منظور از ویژگیهای ظاهری جسمی و روانی، همان چیزهایی است که از ظاهر و رفتار شاهد پیدا است؛ مثل وضعیت جسمی یا حالات روانی او. دادگاه اینها را ثبت میکند تا بعداً هنگام ارزیابی شهادت، این نکات در دسترس باشد.
این ماده فقط همین تکلیف ثبت را بیان میکند و نگفته کدام ویژگیها دقیقاً مؤثرند یا این ثبت چه اثری بر نتیجه پرونده دارد؛ این بخشها در متن نیامده است.