این ماده میگوید کسی که میخواهد در دادگاه شهادت بدهد، پیش از شهادت باید سوگند یاد کند. متن سوگند هم در خود ماده آمده است: شاهد به خداوند متعال سوگند میخورد که فقط راست بگوید و همهٔ واقعیت را بیان کند.
تبصرهٔ این ماده یک حالت استثنا را بیان میکند: اگر احقاق حق (یعنی رسیدن به حق) وابسته به شهادت باشد و شاهد از سوگند خوردن خودداری کند، شهادتش بدون سوگند شنیده میشود. همچنین دربارهٔ «مطلع» (کسی که فقط اطلاع دارد و شاهد محسوب نمیشود) اظهاراتش برای اطلاع بیشتر شنیده میشود.