این ماده میگوید جدا از مواردی که در همین قانون گفته شده، بعضی از تصمیمهای بازپرس قابل اعتراض هستند. طبق متن، اعتراض به قرار «منع تعقیب»، «موقوفی تعقیب» و «اناطه» به درخواست شاکی ممکن است؛ و اعتراض به قرار «بازداشت موقت»، «ابقاء» و «تشدید تامین» و همچنین «تامین خواسته» به درخواست متهم ممکن است.
تبصره میگوید مهلت اعتراض برای کسانی که در ایران اقامت دارند ده روز و برای کسانی که خارج از کشور اقامت دارند یک ماه است. این مهلت از تاریخ ابلاغ، یعنی اطلاع رسمی دادن، حساب میشود.