این ماده دربارهٔ زمانی است که «دادستان» با نظر «بازپرس» موافق نیست. بازپرس مقام قضایی است که تحقیقات مقدماتی پرونده را انجام میدهد و دادستان مقام دیگری است که در همان پرونده نظر میدهد.
طبق این ماده، اگر دادستان با عقیدهٔ بازپرس مخالف باشد و بازپرس هم بر نظر خودش پافشاری کند، اختلاف با بحث و گفتوگوی ساده حل نمیشود؛ بلکه پرونده برای حل این اختلاف به «دادگاه صالح» فرستاده میشود.
نتیجه این است که در چنین حالتی، تصمیم نهایی را دادگاه میگیرد و همه باید بر اساس همان تصمیم دادگاه عمل کنند. این متن اشارهای به اینکه کدام دادگاه صالح است یا این کار چقدر طول میکشد نکرده و به تبصرهای هم اشاره نشده است.