این ماده دربارهٔ حالتی است که کسی که برای آزادی متهم، ضامن (کفیل) شده یا مالی را بهعنوان وثیقه گذاشته است، فوت میکند. در این صورت، قبولیِ کفالت یا وثیقه از بین میرود؛ یعنی دیگر آن قرارِ تأمین معتبر نیست.
در چنین حالتی متهم باید دوباره اقدام کند: یا یک کفیل جدید معرفی کند، یا وثیقهٔ جدیدی بسپارد. اما یک استثنا دارد: اگر پیش از این، دستور گرفتهشدنِ وجهالکفاله (مبلغی که کفیل متعهد بوده بپردازد) یا ضبط وثیقه صادر شده باشد، دیگر نوبت به معرفی کفیل یا وثیقهٔ جدید نمیرسد.