این ماده دربارهٔ کسی است که در پروندهٔ کیفری (مثل شاکی، مدعی خصوصی، متهم، شاهد یا مطلع) نمیتواند به فارسی حرف بزند. در چنین حالتی، بازپرس موظف است برای او یک مترجم قابلاعتماد تعیین کند؛ اول از میان مترجمان رسمی و اگر مترجم رسمی در دسترس نبود، یک مترجم مورد وثوق دیگر.
مترجم باید سوگند بخورد که راست میگوید و امانتدار است. اما نکتهٔ مهم این است که اگر مترجم سوگند یاد نکند، ترجمهاش به همین دلیل رد نمیشود.