این ماده دربارهٔ زمانی است که متهم (کسی که به او اتهام زده شده) نوشتهها، اسناد، مدارک و چیزهایی که میتواند به کشف جرم کمک کند را به وکیل خود یا شخص دیگری میسپارد. در این حالت بازپرس (مقام قضائی که تحقیقات مقدماتی را انجام میدهد) میتواند این اقلام را بررسی کند، ولی باید این کار را در حضور همان وکیل یا آن شخص انجام دهد.
اگر وکیل یا آن شخص از ارائهٔ این اقلام خودداری کند، به مجازاتی که برای «خلاصی متهم از محاکمه» تعیین شده محکوم میشود. اما اگر عذر موجهی داشته باشد، باید ادلهٔ خود را به مقام قضائی رسیدگیکننده ارائه دهد.
نکتهٔ مهم دیگر این است که نوشتهها، اسناد و مدارکی که به جرم مربوط نیستند، نباید مطالبه و بررسی شوند. متن به مجازاتی که برای «خلاصی متهم از محاکمه» مقرر شده ارجاع داده، ولی مقدار یا جزئیات آن را بیان نکرده است.