این ماده میگوید در چه حالتهایی دادرس (قاضی رسیدگیکننده) نباید به پرونده رسیدگی کند و باید از رسیدگی کنار بکشد. در همین حالتها، طرفهای دعوا هم میتوانند او را رد کنند؛ یعنی بگویند این قاضی به پرونده ما رسیدگی نکند.
مواردی که در بندهای «الف» تا «و» آمده، همه دربارهٔ رابطهٔ نزدیک یا منفعت شخصی دادرس با یکی از طرفهای دعوا است: نسبت فامیلی تا درجه سوم، قیم یا مخدوم بودن، مباشر یا متکفل امور بودن، وارث بودن دادرس یا همسر یا فرزندش، اظهارنظر قبلی او در همان موضوع به عنوان دادرس یا داور یا کارشناس یا گواه، وجود دعوای حقوقی یا جزایی میان او و یکی از طرفین (یا همسر یا فرزندش) که کمتر از دو سال از حکم قطعی آن نگذشته باشد، و داشتن نفع شخصی در موضوع پرونده.
این متن تبصره ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است. واژههایی مثل «قیم»، «مخدوم»، «مباشر» و «متکفل» در متن توضیح داده نشدهاند.