این ماده دربارهٔ «ایرادات» در دعوای مدنی است. ایراد یعنی اشکالی که یکی از طرفین به روند دادرسی میگیرد (نه به اصل حق خودش). متن میگوید اگر این ایرادها تا پایان جلسهٔ اول دادرسی مطرح نشده باشند، دادگاه وظیفه ندارد جدا و مستقل از اصل دعوا دربارهٔ آنها تصمیم بگیرد.
به زبان ساده: اگر میخواهید دادگاه به ایراد شما جداگانه رسیدگی کند، باید آن را تا پایان جلسهٔ اول مطرح کنید. اگر بعد از آن مطرح شود، دادگاه میتواند ایراد را همراه با اصل دعوا و در جریان رسیدگی اصلی بررسی کند، نه بهصورت جداگانه و پیش از ورود به ماهیت دعوا.
این ماده ظاهراً شرایط و نتیجهٔ دقیق این وضعیت را بیشتر توضیح نمیدهد؛ مثلاً روشن نیست اگر ایراد دیر مطرح شود سرنوشت نهایی آن چیست. متن فقط همین را میگوید که دادگاه «مکلف نیست» جدا از ماهیت دعوا دربارهٔ آن رای بدهد.