این ماده دربارهٔ «پیوستهای دادخواست» است و به یک نکتهٔ زبانی میپردازد: اگر سندی که میخواهید به دادخواست ضمیمه کنید به زبان فارسی نباشد، فقط رونوشت یا تصویر تأییدشدهٔ آن کافی نیست؛ باید ترجمهٔ گواهیشدهٔ آن را هم پیوست کنید.
همچنین این ماده میگوید که درست بودن ترجمه و یکسان بودن رونوشت با اصل سند را باید «مترجمین رسمی» یا «مامورین کنسولی» — بسته به مورد — گواهی کنند. یعنی هم ترجمه باید گواهیشده باشد و هم رونوشت باید با اصل مطابقت داشته باشد.
این ماده تبصره ندارد و فقط همین دو الزام (ترجمهٔ گواهیشده و تأیید مطابقت رونوشت با اصل) را بیان میکند.