این ماده مربوط به «اعتراض شخص ثالث» است؛ یعنی کسی که در جریان یک پرونده، طرف دعوا نبوده اما حکمی که صادر شده به او ضرر میزند، میتواند اعتراض کند. طبق این ماده، اگر دادگاه بعد از رسیدگی ببیند که این اعتراض درست است، آن بخشی از حکم که شخص ثالث به آن اعتراض کرده را نقض میکند.
اما اگر مفاد حکم طوری باشد که نتوان آن را تفکیک و جدا کرد (یعنی بخشِ مورد اعتراض از بقیهٔ حکم جدا شدنی نباشد)، در این صورت تمام حکم الغاء (لغو و باطل) میشود.
پس به زبان ساده: اول تلاش میشود فقط قسمت مورد اعتراض کنار گذاشته شود، ولی اگر جدا کردن ممکن نباشد، کل حکم کنار گذاشته میشود.