این ماده میگوید رایی که دیوان عالی کشور در فرجامخواهی صادر میکند، بهطور کلی فقط برای کسانی قابل استفاده است که طرف فرجامخواهی بودهاند، نه برای دیگران.
اما یک استثنا دارد: اگر آن رای قابل تجزیه و تفکیک نباشد، در این صورت به اشخاص دیگری هم که مشمول رای فرجامخواسته بودهاند و خودشان درخواست فرجام نکردهاند، تسری پیدا میکند.
متن ماده توضیح نمیدهد که تشخیص «قابل تجزیه و تفکیک نبودن» رای با چه معیاری است و فقط همین شرط را بیان کرده است.