این ماده میگوید وقتی دیوان عالی کشور رأی یک دادگاه را نقض (باطل) میکند، پرونده برای رسیدگی دوباره به یکی از دادگاهها فرستاده میشود و آن دادگاه موظف است به پرونده رسیدگی کند. اینکه پرونده به کدام دادگاه برود، به دلیل نقض بستگی دارد.
اگر رأی نقضشده از نوع «قرار» بوده باشد (یعنی تصمیمی که حکم نهایی دربارهٔ اصل دعوا نیست، مثل تصمیمهای شکلی و مقدماتی) یا حکمی باشد که به خاطر کامل نبودن تحقیقات نقض شده است، پرونده به همان دادگاهی برمیگردد که آن رأی را صادر کرده بود. اگر رأی به دلیل صلاحیت نداشتن دادگاه نقض شده باشد، پرونده به دادگاهی میرود که دیوان عالی کشور آن را صالح بداند. در بقیهٔ موارد، پرونده به شعبهٔ دیگری از همان حوزهٔ دادگاهی که رأی نقضشده را صادر کرده ارجاع میشود؛ و اگر آن حوزه فقط یک شعبه دادگاه داشته باشد، به نزدیکترین دادگاه در حوزهٔ دیگر فرستاده میشود.
این ماده تبصره ندارد.