این ماده خودش حکم تازهای تعیین نمیکند؛ فقط میگوید مقررات دو مادهٔ دیگر همین قانون، یعنی مواد ۳۳۷ و ۳۳۸، در مورد «فرجامخواهی» از احکام و قرارها هم باید رعایت شود. به زبان سادهتر: هر آنچه در آن دو ماده گفته شده، در فرجامخواهی هم الزامی است.
نکتهٔ مهم این است که متن این ماده نمیگوید آن دو ماده چه چیزی را مقرر کردهاند؛ فقط به آنها ارجاع داده است. پس برای دانستن محتوای آن قواعد باید به سراغ خود مواد ۳۳۷ و ۳۳۸ رفت؛ در همین متن چیزی از محتوای آنها گفته نشده.
این ماده در بخشی از قانون قرار گرفته که به «مهلت فرجامخواهی» مربوط است و از هر دو مورد «احکام» و «قرارها» نام برده شده است؛ یعنی مقررات آن دو ماده برای فرجامخواهی از هر دوی اینها لازمالرعایه دانسته شده است.