این ماده میگوید در چند حالت، حکم یا قرار دادگاه در مرحله فرجامخواهی نقض میشود. مقصود از نقض این است که رای صادرشده از بین میرود؛ اما متن درباره آثار بعدی نقض یا مرجع رسیدگی دوباره چیزی نمیگوید.
حالتهای گفتهشده عبارتاند از: نداشتن صلاحیت ذاتی دادگاه صادرکننده رای؛ رعایت نشدن صلاحیت محلی در صورتی که به آن ایراد شده باشد؛ خلاف موازین شرعی و مقررات قانونی بودن رای؛ رعایت نشدن اصول دادرسی و قواعد امره و حقوق اصحاب دعوا در حدی که رای را از اعتبار قانونی بیندازد؛ مغایر بودن آرای صادرشده بدون سبب قانونی در یک موضوع و بین همان اصحاب دعوا؛ و ناقص بودن تحقیقات یا توجه نشدن به دلایل و دفاعهای طرفین.