این ماده میگوید وقتی پروندهای بهصورت فرجامخواهی در شعبهای از دیوان عالی کشور بررسی میشود، آن شعبه پس از رسیدگی، با نظر بیشنصف اعضای خود دربارهٔ «ابرام» (تأیید) یا «نقض» (باطل کردن) رأیی که به فرجام خواسته شده، تصمیم میگیرد.
اگر رأی با قانون و دلایل پرونده مطابقت داشته باشد، شعبه آن را تأیید میکند و پرونده را به دادگاهی که رأی را صادر کرده بازمیگرداند. اگر رأی مطابق قانون و دلایل پرونده نباشد، برابر مقرراتی که در ادامه این قانون میآید اقدام میشود؛ یعنی این ماده خودش جزئیات آن اقدام را نگفته و به مقررات بعدی ارجاع داده است.